Lezing Klaas Driebergen: Grol en gloei – Toonders nonsenspoëzie

Op zondagmiddag 20 november houdt Klaas Driebergen in Dordrecht een lezing getiteld ‘Grol en gloei – De nonsenspoëzie van Marten Toonder’. De lezing is een onderdeel van een literaire middag in Pop-up-galerie De Waan.

Tekenaar, schrijver en taalvirtuoos Marten Toonder werd vooral bekend met zijn prachtige verhalen over heer Bommel en Tom Poes. Maar hij schreef ook gedichten op naam van de markies De Canteclaer, en daarin heeft de ‘nonsenspoëzie’ een belangrijk aandeel. Bekend is bijvoorbeeld ‘Barlemanje’:

’t Was grol en gloei / en slomig broei / in lure, slore stirren.

Klaas Driebergen neemt u mee naar de bizarre taalwereld die Toonder met deze gedichten oproept. We luisteren naar deze poëzie, en denken er met elkaar over na. Hoe onzinnig is het eigenlijk? Wilde Toonder er misschien toch iets mee zeggen? Hoe dacht hij over taal en betekenis?

De lezing is onderdeel van een literaire middag over waantaal en nonsenspoëzie in Pop-up-galerie De Waan. In De Waan worden activiteiten gehouden ter gelegenheid van het verschijnen van het boek Zo Tollig En Zwarrig, waarvan Driebergen een van de medewerkers is.

Klaas Driebergen is medesamensteller van het boek Nu is de moen gevangen – Alle poëmen van Marten Toonder, waarin ook de nonsensgedichten van Toonder opgenomen zijn.

 

Over De Waan:

Uitgever Elseline Knuttel en theatermaker/schilder Jan Stroeve organiseren in de maand november een expositie in een speciaal voor deze gelegenheid opgezette ‘pop-up-galerie’ De Waan, Wijnstraat 95 in Dordrecht. Hoewel? Het woord galerie dekt de lading nauwelijks. Eigenlijk is Dordrecht in november een cultuurcentrum rijker, want behalve de expositie staat er een tal van activiteiten op de rol. Aanleiding is de uitgave van het boek Zo Tollig En Zwarrig, waantaal van Nico, een uitgave van uitgeverij Philip Elchers in Groningen.

In Zo Tollig En Zwarrig zijn zinnen te lezen van Nico, die zich na zijn 95ste jaar van de ene op de andere dag in een andere taal ging uitdrukken. ‘Het wordt een tammende weg met fijn en schik en zolf’. De zinnen werden opgetekend door Elseline Knuttel die zich verwonderde over Nico’s nieuwe taal, die soms grappig maar vooral ontroerend en onverwacht poëtisch bleek. Jan Stroeve raakte hierdoor zo geïnspireerd dat hij de zinnen voorzag van illustraties die in al hun raadselachtigheid de dialoog aangaan met de zinnen. In het boek wordt door Klaas Driebergen, neerlandicus en Marten Toonder-kenner, de taal van Nico naast die van Toonder gelegd. Filosoof Chris Doude van Troostwijk zet Nico’s waantaal in het licht van onderlinge communicatie.

terug naar overzicht
20 - 11 - 2016

Locatie

Pop-up-galerie De Waan, Wijnstraat 95, Dordrecht